Napad pierwotnie uogólniony nieświadomości.

Napad pierwotnie uogólniony nieświadomości, tak zwany petit mal jest bardziej typowy dla dzieci, jego występowanie w dzieciństwie nie oznacz iż w życiu dorosłym chory będzie cierpiał na padaczkę, lecz zwiększa prawdopodobieństwo jej wystąpienia. Tego typu napady często występują rodzinnie. Napady polegają na kilku, lub kilkunastu sekundowej utracie kontaktu z otoczeniem. Takiej utracie świadomości często mogą towarzyszyć mioklonie, oraz odruchy mrugania. Po krótkotrwałym napadzie dziecko wraca do poprzedniej czynności nie zdając sobie sprawy z tego co się działo. Napady tego typu są często pomijane przez opiekunów, lub tez traktowane jako zbytnie roztargnienie, lub niechęć do zabawy. Napad często wygląda tak, ze dziecko wpatruje się przez kilka sekund w jeden punkt, po czym dalej się bawi. Diagnostyka takich napadów u dzieci jest niezwykle trudna, może na nią ukierunkować opiekun, zwracający uwagę na to iż dziecko często jakby zapatruje się w jeden punkt, nie reagując wówczas na otoczenie.

Pierwotnie uogólnione napady padaczkowe.

Napady pierwotnie uogólnione dzielimy na napadu toniczno-kloniczne, oraz napady nieświadomości. Napad toniczno-kloniczny, zwany inaczej grand mal, jest napadem najbardziej spektakularnym, który większości społeczeństwa kojarzy się z padaczką. Napad grand mal nie poprzedzają żadne objawy zwiastujące napad. Napad rozpoczyna się od nałej utraty przytomności, na samym początku chory może wydać przerażający okrzyk wynikający z skurczu mięśni oddechowych i skurczu strun głosowych, po czym pada na ziemię. Osoba taka sinieje, z uwagi na zatrzymanie oddechu, źrenice są rozszerzone, nie reagują na światło, może dojść do przygryzienia języka, bądź policzka, może także dojść do bezwiednego oddana stolca, lub moczu- ta faza, zwana toniczną trwa zwykle kilkanaście sekund. W drugiej fazie, zwanej kloniczną dochodzi do rytmicznych skurczów mięśni tułowia, głowy i kończyn i zwrotu gałek ocznych, pojawia się przyśpieszenie akcji serca i ślinotok. Następnie dochodzi do powolnego odzyskania przytomności i snu.

Badanie przedmiotowe i dodatkowe w diagnostyce padaczki.

Badanie przedmiotowe po ewentualnym napadzie padaczkowym powinno obejmować ocenę aktualnego stanu neurologicznego pacjenta, ocenę stanu przytomności i świadomości, oraz kontrolę podstawowych parametrów życiowych. Badania biochemiczne powinny obejmować takie badania, które pozwolą wykluczyć napad drgawkowy, powinny zatem obejmować: morfologię krwi, pomiar poziomu glukozy we krwi, stężenie elektrolitów, badanie kreatyniny, azotu mocznikowego, prolaktynę, białko stanu zapalnego CRP, i ewentualnie badanie płynu mózgowo rdzeniowego przy podejrzeniu zakażenia centralnego układu nerwowego. Badania neuroobrazowe takie jak rezonans magnetyczny, czy tomografia komputerowa pozwalają na wykluczenie urazu oraz krwotoku, mogącego skutkować napadem. Badanie elektroencefalograficzne pozwala zarejestrować patologiczną aktywność elektryczną mózgu, obrazującą się pod postacią kompleksu iglica- fala wolna. Nieprawidłową funkcję elektryczną mózgu można zarejestrować tylko w około połowie przypadków, co jednak nie wyklucza padaczki.