Informacje na temat padaczki

Napad pierwotnie uogólniony nieświadomości.

admin — Mon, 06 Dec 2010 14:41:41 +0000

Napad pierwotnie uogólniony nieświadomości, tak zwany petit mal jest bardziej typowy dla dzieci, jego występowanie w dzieciństwie nie oznacz iż w życiu dorosłym chory będzie cierpiał na padaczkę, lecz zwiększa prawdopodobieństwo jej wystąpienia. Tego typu napady często występują rodzinnie. Napady polegają na kilku, lub kilkunastu sekundowej utracie kontaktu z otoczeniem. Takiej utracie świadomości często mogą towarzyszyć mioklonie, oraz odruchy mrugania. Po krótkotrwałym napadzie dziecko wraca do poprzedniej czynności nie zdając sobie sprawy z tego co się działo. Napady tego typu są często pomijane przez opiekunów, lub tez traktowane jako zbytnie roztargnienie, lub niechęć do zabawy. Napad często wygląda tak, ze dziecko wpatruje się przez kilka sekund w jeden punkt, po czym dalej się bawi. Diagnostyka takich napadów u dzieci jest niezwykle trudna, może na nią ukierunkować opiekun, zwracający uwagę na to iż dziecko często jakby zapatruje się w jeden punkt, nie reagując wówczas na otoczenie.

Pierwotnie uogólnione napady padaczkowe.

admin — Mon, 06 Dec 2010 14:41:01 +0000

Napady pierwotnie uogólnione dzielimy na napadu toniczno-kloniczne, oraz napady nieświadomości. Napad toniczno-kloniczny, zwany inaczej grand mal, jest napadem najbardziej spektakularnym, który większości społeczeństwa kojarzy się z padaczką. Napad grand mal nie poprzedzają żadne objawy zwiastujące napad. Napad rozpoczyna się od nałej utraty przytomności, na samym początku chory może wydać przerażający okrzyk wynikający z skurczu mięśni oddechowych i skurczu strun głosowych, po czym pada na ziemię. Osoba taka sinieje, z uwagi na zatrzymanie oddechu, źrenice są rozszerzone, nie reagują na światło, może dojść do przygryzienia języka, bądź policzka, może także dojść do bezwiednego oddana stolca, lub moczu- ta faza, zwana toniczną trwa zwykle kilkanaście sekund. W drugiej fazie, zwanej kloniczną dochodzi do rytmicznych skurczów mięśni tułowia, głowy i kończyn i zwrotu gałek ocznych, pojawia się przyśpieszenie akcji serca i ślinotok. Następnie dochodzi do powolnego odzyskania przytomności i snu.

Badanie przedmiotowe i dodatkowe w diagnostyce padaczki.

admin — Mon, 06 Dec 2010 14:40:43 +0000

Badanie przedmiotowe po ewentualnym napadzie padaczkowym powinno obejmować ocenę aktualnego stanu neurologicznego pacjenta, ocenę stanu przytomności i świadomości, oraz kontrolę podstawowych parametrów życiowych. Badania biochemiczne powinny obejmować takie badania, które pozwolą wykluczyć napad drgawkowy, powinny zatem obejmować: morfologię krwi, pomiar poziomu glukozy we krwi, stężenie elektrolitów, badanie kreatyniny, azotu mocznikowego, prolaktynę, białko stanu zapalnego CRP, i ewentualnie badanie płynu mózgowo rdzeniowego przy podejrzeniu zakażenia centralnego układu nerwowego. Badania neuroobrazowe takie jak rezonans magnetyczny, czy tomografia komputerowa pozwalają na wykluczenie urazu oraz krwotoku, mogącego skutkować napadem. Badanie elektroencefalograficzne pozwala zarejestrować patologiczną aktywność elektryczną mózgu, obrazującą się pod postacią kompleksu iglica- fala wolna. Nieprawidłową funkcję elektryczną mózgu można zarejestrować tylko w około połowie przypadków, co jednak nie wyklucza padaczki.

Diagnostyka padaczki.

admin — Mon, 06 Dec 2010 14:39:16 +0000

Padaczkę rozpoznaje się na podstawie powtarzających się napadów padaczkowych. Pojawienie się pierwszego napadu nie upoważnia do rozpoznania padaczki ponieważ średnio co dziesiąta osoba w obrębie Europy doznaje jednego napadu w życiu. W diagnostyce należy rozróżnić napad padaczkowy, którego przyczyn jest zlokalizowana pierwotnie w obrębie centralnego układu nerwowego, a napadem drgawkowym, który wynika z przyczyn ogólnoustrojowych. W toku dochodzenia diagnostycznego należy dążyć do udokumentowania patologicznego zapisu w badaniu elektroencefalograficznym. Najpewniejszą metodą diagnostyki jest obserwacja napadu padaczkowego, niestety rzadko bywa możliwa, dlatego należy posiłkować się wywiadem, ze strony osoby chorej oraz świadków. Wywiad powinien obejmować pytania obejmujące to jak wyglądały objawy napadu, jak wyglądała sprawa świadomości i chorego przed i po napadzie, czas trwania i liczbę napadów, czy istniały objawy tak zwane zwiastunowe- aura, czy zaistniały możliwe czynniki wyzwalająca napad.

Jak rozpoznać padaczkę.

admin — Mon, 06 Dec 2010 14:38:50 +0000

Padaczka jest to zespół objawów, który należy określić pod względem morfologii napadu, rozumianej jako obraz grupy objawów klinicznych, oraz pod względem zapisu elektroencefalografii (EEG). Obraz kliniczny napadu różnicuje się pod względem czasu trwania, rodzaju napadu, braku, czy obecności zaburzeń świadomości i przytomności. W zapisie elektroencefalograficznym aktywność napadowa zwykle układa się jako fala ostra, lub grupa iglic, po której następuje fala wolna. Padaczkę nie można rozpoznać na podstawie jednego napadu ponieważ co dziesiąta osoba dorosłą w Europie doświadczyła w życiu co najmniej jednego napadu padaczkowego. Padaczkę rozpoznaje się na podstawie powtarzających się napadów o tej samej charakterystyce i zapisie EEG. Najogólniej padaczkę dzieli się pod względem morfologii napadu na napady częściowe i uogólnione. Napady częściowe dzieli się z koli na proste, złożone i wtórnie uogólnione. Napady uogólnione dzielimy na napady nieświadomości, napady miokloniczne, toniczno-kloniczne, toniczne, atoniczne.

Różnicowanie napadu padaczkowego.

admin — Mon, 06 Dec 2010 14:38:28 +0000

Napad padaczkowy należy odróżnić od napadu drgawkowego. Różnica polega na epilogi napadu, ponieważ ich obraz kliniczny może się w zasadzie nie różnić. Rozróżnienie pomiędzy napadem padaczkowym a napadem drgawkowym jest o tyle istotne, że przyczyny napadów drgawkowych są odwracalne i w szybki sposób można przerwać napad. Przyczyny napadów padaczkowych mają swój pierwotny początek w obrębie centralnego układu nerwowego, są spowodowane uszkodzeniem, bądź też zaburzeniem funkcji neuronów w tak zwanym ognisku padaczkowym. Napady drgawkowe mają zaś swoją etiologię w zaburzeniach metabolicznych, takich jak na przykład: hiponatremii, hipokalcemii, czy też wynikających z niewydolności wątroby, niewydolności nerek, niedotlenienia mózgu, gorączki. W obu zaś przypadkach do napadu dochodzi na skutek powstania patologicznego pobudzenia elektrycznego w mózgu, które szerząc się dają objawy drgawkowe oraz w niektórych typach zaburzenia świadomości. Każdy napad jest stanem nagłym wymagającym interwencji lekarskiej, z uwagi na konsekwencje jakie z sobą niesie.

Co jest przyczyną napadów padaczkowych.

admin — Mon, 06 Dec 2010 14:37:51 +0000

Napady padaczkowe są to stany, w których w wyniku nieprawidłowego pobudzenia neuronalnego, w tak zwanych ogniskach padaczkowych, na które składają się grupy komórek nerwowych w obrębie półkul mózgu, które są uszkodzone, bądź nieprawidłowe. W zależności od progu pobudliwość, który jest indywidualny dla każdego człowieka, niektóre sytuacja mogą wywołać napad padaczkowy. Do tych sytuacji prowokujących należą: niedobór snu, stres, zmęczenie, gorączka, migające światło, choć niekiedy nie jesteśmy w stanie określić co było czynnikiem wywołującym napad. Przyczyn padaczki należy się doszukiwać innych w zależności od wieku, i tak też u noworodków napady padaczkowe są związane z urazami okołoporodowymi, niedotlenieniem, zaburzeniami metabolicznymi, u niemowląt i dzieci dominują zakażenia ośrodkowego układu nerwowego, urazy, defekty genetyczne komórek nuronalnych, w wieku dorosłym przyczynami napadów padaczkowych są najczęściej urazy, guzy mózgu, zaburzenia metaboliczne, w wieku starczym zaś do napadów padaczkowych przyczyniają się udary, urazy i zakażenia.

Napad toniczno- kloniczny.

admin — Mon, 06 Dec 2010 14:37:01 +0000

Napad toniczno kloniczny, inaczej zwany grand mal należy do grupy napadów pierwotnie uogólnionych. Napad ten przebiega z utratą przytomności i składa się z dwóch faz: fazy tonicznej i fazy klonicznych skurczów. Osoba na początku napadu wydaje bardzo głośny okrzyk, który jest wynikiem skurczu strun głosowych i tchawicy, w tym samym czasie dochodzi do utraty przytomności, chory upada. W trakcie tej fazy źrenice są sztywno rozszerzone, nie reagujące na światło, chory jest siny i nie oddycha. Faza pierwsza trwa około kilkunastu sekund, po czym pojawiają się rytmiczne skurcze kończyn, tułowia i głowy, może dojść do przygryzienia języka, bądź wewnętrznej powierzchni policzka, obserwuje się ślinotok, może dojść do bezwiednego oddania stolca, bądź moczu. Po tej fazie pacjent zasypia. Po przebudzeniu osoba chora jest splątana, ma niepamięć wsteczną i jest bardzo zmęczona, mogą pojawić się bóle mięśniowe. Napad taki jest groźny dla chorego na padaczkę, ponieważ już sam upadek grozi urazem czaszki, ponadto gdy nastąpi podczas prowadzenia samochodu może doprowadzić do wypadku komunikacyjnego.

Patomechanizm napadu padaczkowego.

admin — Mon, 06 Dec 2010 14:34:21 +0000

Napad padaczkowy jest wynikiem nieprawidłowego, nadmiernego i niekontrolowanego pobudzenia elektrycznego mózgu. Komórki nerwowe, które są generatorem napadu, określamy mianem komórek o potencjale czynności napadowej, lub też „ogniskiem padaczkowym”. Uszkodzone komórki mogą zajmować niewielki obszar, jednak patologiczne wyładowanie może szerzyć się na sąsiednia obszary, a nawet dojść do uogólnienia. Do procesu tego dochodzi w wyniku utraty równowagi pomiędzy układem neuronów pobudzających a układem neuronów hamujących. Każda osoba ma inny próg pobudliwości padaczkowej, jednakże występowanie napadów drgawkowych gorączkowych, często pojawiających się w dzieciństwie może predysponować do pojawienia się padaczki w dorosłości, gdyż świadczy o niskim progu pobudliwości. Napady padaczkowe różnią się od siebie w zależności od lokalizacji i wielkości ogniska padaczkowego. Najprościej napady padaczkowe dzieli się na napady proste i napady uogólnione. Napady uogólnione mogą przebiegać z utratą przytomności.

Przyczyny napadów padaczkowych.

admin — Mon, 06 Dec 2010 14:34:07 +0000

Napady padaczkowe należy różnicować z tak zwanymi napadami drgawkowymi. Różnica leży w przyczynach napadu. W napadzie padaczkowym napad jest bezpośrednio związany z patologią w obrębie mózgu, natomiast napad dragawokowy jest wynikiem zaburzeń ogólnoustrojowych które toksycznie wpływają na centralny układ nerwowy generując czynność drgawkową. Przyczyny napadu padaczkowego dzielimy w zależności od wieku, i tak dla okresu noworodkowego przyczynami swoistymi są: urazy i niedotlenienie okołoporodowe, defekty metaboliczne, hiperbilirubinemia, hipokaliemia, hiperglikemia, bądź hipoglikemia, zaburzenia wodno- elektrolitowe. Dla okresu niemowlęctwa charakterystyczne są: infekcje centralnego układu nerwowego, wady rozwojowe centralnego układu nerwowego, drgawki gorączkowe oraz choroby metaboliczne. Dzieci i młodzież miewa napady padaczkowe, które są wynikiem infekcji, malfotrmacji naczyniowych, chorób metabolicznych i czynników genetycznych. Wśród osób dorosłych padaczki są wynikiem guzów mózgu, urazów, działania leków, chorób naczyniowych, w wieku starszym wynikają z guzów przerzutowych, urazów i udarów.